Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Βρέθηκα στην αλλη μεριά του Ειρηνικού
και ύστερα πάλι εδώ στην ίδια θέση
Κυριακή της Απόκριας
..και του χρόνου σπίτια μας αδελφέ μου.

Και σπίτι δεν θά 'χουμε ποτέ
γιατί κάπου ξεχαστήκαμε ανάμεσα στην μια αράδα και την επόμενη.

και θα διαλέγω το ανέφικτο
και τι να το κάνω εγώ το ψάρι στην κατάψυξη
με το κρεββάτι μου άδειο.

και το Πάσχα εγκληματεί να έρχεται
και τι ακριβώς μας έμεινε από τα τραγουδια
και πες μου πως αλλιώς να ζήσουμε.

κι ας πεθάνω άγραφτη
κι ας χαθούνε όλα, ματαιοδοξία τετρακοσίων γραμμαρίων τα εκδιδόμενα.
και σε περιμένω ματαιόδοξο γιατί είναι κι αυτή μια ελάχιστη δόξα και μας αρέσει
οπως τα πρώτα παγωτά τον Μάιο.

"Σιγά μην φοβηθώ"  κι άπλυτα πιάτα
και μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι ....κι όντως μακάριοι ναζιστές αλωνίζουν τριγύρω.
κι εμείς τους μοιάζουμε όταν ετοιμάζουμε κρεμάλες.

όπως γέμισε η ντουλάπα μα άδειασε το κορμί
όπως λίγο ακόμα υπάρχει για μας
αλλά κι αυτό με το ζόρι.